آخیش...خالی شدم...به اس تق لالی های عزیز هم تبریک می گم!دیدید رقابت ما
دوستانه اس؟ رقیبتونو4-0زدیم تا با خیال راحت بتونید این چند روزقهرمان بشید.
واسه ما دهم و چهارم که فرقی نداره.خداییش شما تا حالا از این کارا کرده بودید واسه
ما؟
پرسپولیس آخر هفته خوبی برامون ساخت.من که بعد از یه هفته مدرسه کسل کننده
حسابی شارژ شدم.به نظرتون زمان انتظار مون تموم شده یا هنوز باید...؟
اینم حاصل تراوشات قلبی من در اثر جوگرفتگیه:
من همانم که سکوت سرخ آسمان را دوست دارد؛
همان سکوت سرخی که آبی آسمان را بر هم می زند؛
همان که بردریای آبی سایه می افکند؛
من همانم که آن آدمک خسته روی چمن چهار زاویه را دوست دارد،
وآن مرد پیری که نمی نشیند.
من از آن یازده اسطوره می گویم
اسطوره های موقتی؛
من آن قلب سرخی هستم که طعم شیرین شادی را کم کمک می چشد؛
همان قلبی که تا روز های پیش و شاید در آینده ای نزدیک،
به جرم سرخ بودن
در دادگاه عشق آتشینش محاکمه می شود
و به دار حسرت آویخته.
اما چرا همیشه چرا هست؟
چرا همیشه آیا هست؟
آیا این آدمک های خسته اسطوره خواهند ماند؟
وآیا همیشه سوال هایم بی جواب می مانند؟
بگذارید آن قدر شاد باشیم که...
غمگین مان نکنید؛ اسطوره های سرخ!
منوي اصلي
خواب یا مرگ؟